Op bierbedevaart naar…Maallust!
Och, het moet 2015 of 2016 geweest zijn. Toen dronk ik mijn allereerste Maallust-bier. Was het De Weldoener Blond, of de Zware Jongen Tripel? Dat weet ik niet meer. Wat ik nog wel weet, is hoe lekker ik het vond. Sindsdien drink ik regelmatig een bier van deze brouwerij.
Dus toen ik deze zomer op vakantie was en Maallust op 1 uur fietsafstand, móest ik wel op bierbedevaart. Mijn goede vriend Bram stond naast me op de camping. Die ging natuurlijk mee; het is inmiddels een traditie om samen een brouwerij te bezoeken op vakantie.
Een brouwerij en bieren boordevol historie
Ik hou van brouwerijen met historie. Daarvoor hoeft de brouwerij zelf niet eens lang te bestaan: Bierbrouwerij Maallust werd opgericht in 2011.
Toch is deze brouwerij doordrenkt van historie. Het staat namelijk in gevangenisdorp Veenhuizen: vanaf 1818 werd hier de ‘Maatschappij van Weldadigheid’ gesticht. Oftewel: een kolonie voor ‘paupers en armoedzaaiers’ uit de grote steden. Die werden in Veenhuizen ‘heropgevoed’ tot ‘betere mensen’.
Duizenden bedelaars, wezen en landlopers woonden en werkten daar onder een streng regime. Dat regime werd in de loop der jaren steeds strenger, tot Veenhuizen een regelrechte strafkolonie werd, afgesloten van de buitenwereld.
Gezellig? Niet echt. Je kunt je voorstellen wat voor taferelen zich daar moeten hebben afgespeeld. Niet voor niets kreeg Veenhuizen het stempel ‘Siberië in Holland’.
Maallust schuwt de historie niet
Toen de oude graanmaalderij een nieuwe bestemming moest krijgen en besloten werd er een bierbrouwerij in te herbergen, negeerden de grondleggers deze duistere geschiedenis gelukkig niet:
Het iconische lettertype van de spreuken die nog steeds op de gebouwen in Veenhuizen prijken, werd overgenomen. En de naam zelf komt van de naam van het huis waar de molenaar woonde.
Ook een deel van de bieren zelf kregen historische namen:
- Armoedzaaier Tafelbier (een bier met weinig alcohol, van oudsher bier voor mensen met weinig geld)
- 1818 Quadrupel (het jaartal waarin de ‘Maatschappij van Weldadigheid’ werd opgericht)
- De Kolonist Weizen (verwijzend naar de kolonie, uiteraard)
Bij aankomst lunchten we met de Maallust Armoedzaaier Tafelbier, in combinatie met bostelbrood (brood gebakken van de mouten en granen die overblijven na het brouwen).
Ons bezoek: een rondleiding met proeverij
‘Heb je een brouwerij gezien, dan heb je ze allemaal gezien.’ Op zich klopt die uitspraak: het brouwproces is immers in iedere brouwerij hetzelfde.
Maar iedere brouwerij heeft een eigen sfeer, een eigen uitstraling. En dat geldt dubbel wanneer de brouwerij gehuisvest is in een historisch pand, zoals de oude graanmaalderij in Veenhuizen.
Dus we boekten ook hier weer een rondleiding mét proeverij, professioneel verzorgd door Mike (wiens achternaam ik niet gevraagd heb 😅). Vooral het proefgedeelte deed hij goed, met een korte stoomcursus bierproeven. Alleen hadden we graag meer gehoord over de historie, waar hij van toegaf er niet veel over te weten.
De geproefde bieren waren:
- De Kolonist Weizen
- De Vagebond Vienna
- Zware Jongen Tripel
- M10 Gerstewijn
Vooral van de gerstewijn heb ik genoten: waar ik de 1818 eigenlijk wat te zoet vind, was de M10 meer in balans.
Tijdens de rondleiding en bierproeverij, verzorgd door Maallust-kenner Mike.
BA03, gerijpt op vaten van Jamaicaanse Rum
Wat doe je wanneer je een brouwerij bezoekt? Als het ff kan, neem je een mooie, speciale editie van een van hun bieren mee. Maallust stelde ons niet teleur: we konden kiezen uit 3 barrelaged-versies van de 1818, én een infused-versie.
Uiteindelijk koos ik voor de BA03, gerijpt op vaten van Jamaicaanse Rum. Die wacht nu op een goede gelegenheid om genuttigd te worden.
Wees gerust, we hebben ze niet laten staan op de heide. 😉
Maallust 1818 met een sundae stroopwafel-karamel
Na de rondleiding zaten Bram en ik op het naastgelegen zonnige terras, het leven besprekend en genietend van een maaltijd met uiteraard een Maallust-bier ernaast. Daar kwamen we ook nog een hele mooie bus tegen:
Bram voor de ‘Maallust Speciaalbier Transport’.
De buikjes vol fietsten we terug naar de camping in Wateren, via Appelscha. In Appelscha pakten we ook nog even een terras: we hadden nog geen toetje gehad. Nu het eten gezakt was, bestelden we beiden een sundae, ik met stroopwafel-karamel.
Hierboven gaf ik aan de 1818 Quadrupel wat te zoet vinden. Maar in combinatie met een zoet toetje? Dan verheffen zowel het bier als het toetje elkaar, en is het zoet juist heerlijk. Een absolute aanrader!
Hmmmmmmmm… 😋 Mét Brams vinger in beeld 🤣
Na dit heugelijke dessert fietsten we over de heide terug naar Wateren, terwijl de zon de horizon bijna kuste. Dus ja, we moesten even stoppen voor nog een paar mooie foto’s…
Wat zijn bier en vriendschap samen toch mooi! 🥰🍻
